คำไวพจน์ แผ่นดิน

คำไวพจน์ แผ่นดิน คือคำที่มีความหมายคล้ายหรือใกล้เคียงกับคำว่า แผ่นดิน ใช้ในบทประพันธ์ได้หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น กาพย์ โคลง กลอน หรือแม้แต่ร้อยแก้ว เราสามารถใช้คำเหล่านี้ในการเรียกแผ่นดินได้ทั้งสิ้น ตามแต่ความประสงค์ของเรา เช่น ให้คำคล้องจองกัน หรือได้คำที่สละสลวยเป็นเสน่ห์ของภาษาไทย โดยที่ยังคงความหมายดั่งเดิมตามบริบทของการใช้คำ

คำไวพจน์ของคำว่า แผ่นดิน มีหลายคำ แต่ละคำมีความหมายที่สามารถทดแทนกันได้ แต่ก็อาจจะความหมายแบบอื่นที่แตกต่างกันออกไปบ้าง ทั้งนี้การใช้งานต้องดูที่บริบทประกอบด้วยเพื่อให้เป็นการสื่อสารที่ครบถ้วนและถูกต้องตามบริบทที่ต้องการ

คำไวพจน์ แผ่นดิน คืออะไร?

แผ่นดิน = พสุธา / พื้นดิน / ธรณี / หล้า / ภูตลา / กษมา / ปฐพี / ธราดล / พิภพ / ภพ / ภูมิ / ปฐวี / โลกธาตุ / ภูวดล / ธาษตรี / ธรณิน / ธรา / พสุนทรา / ด้าว / เมธินี / ปัถพี / พสุมดี / พสุธาดล / มหิ / ธเรษตรี / ธริษตรี / ธาตรี

คำไวพจน์ แผ่นดิน คือ แผ่นดิน = พื้นดิน / พสุธา / ธรณี / หล้า / ภูตลา / กษมา / ปฐพี / ธราดล / พิภพ / ภพ / ภูมิ / ปฐวี / โลกธาตุ / ภูวดล / ธาษตรี / ธรณิน / ธรา / พสุนทรา / ด้าว / เมธินี / ปัถพี / พสุมดี / พสุธาดล / มหิ / ธเรษตรี / ธริษตรี / ธาตรี

แผ่นดิน หมายถึง?

แผ่นดิน ความหมายตามพจนานุกรมไทย พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน หมายถึง:

  1. น. พื้นดินของโลก; รัฐ, ประเทศ, เช่น แผ่นดินไทย; รัชกาล เช่น ผลัดแผ่นดิน.

คำที่มีความหมายคล้ายกับ แผ่นดิน

มีความหมายในพจนานุกรมไทย ดังนี้

  1. กษมา หมายถึง [กะสะ-] (แบบ) น. ความอดกลั้น, ความอดโทษ, เช่น พระกษมาเสมอหล้า สี่แดน. (ยวนพ่าย). ก. กล่าวคําขอโทษ, โดยมากใช้ว่า ษมา. (ส. กฺษมา; ป. ขมา).

  2. ด้าว หมายถึง น. แดน, ประเทศ, เช่น คนต่างด้าว; ด้าน เช่น ด้าวท้าย ว่า ด้านท้าย.

  3. ธรณิน หมายถึง [ทอระ-] (กลอน) น. ธรณี, แผ่นดิน, เช่น กึกก้องสะเทือนธรณิน. (ลอ).

  4. ธรณี หมายถึง [ทอระนี] น. แผ่นดิน เช่น ธรณีสูบ, พื้นแผ่นดิน เช่น ธรณีวิทยา, โลก เช่น นางในธรณีไม่มีเหมือน. (ป., ส.).

  5. ธรา หมายถึง [ทะรา] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป., ส.).

  6. ธราดล หมายถึง น. พื้นแผ่นดิน. (ป.).

  7. ธาตรี หมายถึง [ทาตฺรี] (แบบ) น. แผ่นดิน, โลก, ในบทกลอนใช้ว่า ธาษตรี ก็มี. (ส.).

  8. ธาษตรี หมายถึง [ทาดตฺรี] (กลอน) น. แผ่นดิน, โลก. (ส. ธาตฺรี).

  9. ปฐพี หมายถึง [ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).

  10. ปฐวี หมายถึง [ปะถะวี] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).

  11. พสุธา หมายถึง น. “ผู้ทรงไว้ซึ่งทรัพย์” คือ แผ่นดิน. (ป., ส. วสุธา).

  12. พสุธาดล หมายถึง น. พื้นแผ่นดิน. (ป., ส. วสุธาตล).

  13. พสุมดี หมายถึง [พะสุมะดี] น. แผ่นดิน. (ส.).

  14. พิภพ หมายถึง น. โลก เช่น ในพื้นพิภพ นอกพิภพ, ที่อยู่ของนาคในชั้นบาดาล เรียกว่า นาคพิภพ; ทรัพย์สมบัติ เช่น ผ่านพิภพ คือ ครองสมบัติ. (ดู วิภว-).

  15. ภพ หมายถึง [พบ] น. โลก, แผ่นดิน; วัฏสงสาร. (ป. ภว).

  16. ภูมิ หมายถึง [พูม] น. พื้น, ชั้น, พื้นเพ; ความรู้ เช่น อวดภูมิ อมภูมิ.

  17. ภูวดล หมายถึง น. พื้นแผ่นดิน. (ป.).

  18. มหิ หมายถึง (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป., ส.).

  19. หล้า หมายถึง น. โลก, แผ่นดิน.

  20. โลกธาตุ หมายถึง [โลกกะ-] น. แผ่นดิน. (ป., ส.).

 ภาพประกอบ

  • คำไวพจน์ แผ่นดิน คืออะไร?, คำในภาษาไทย พสุธา กลุ่มคำไวพจน์ คำไวพจน์กลุ่ม ธรรมชาติ

 คำไวพจน์ที่คล้ายกัน

พระเจ้าแผ่นดิน ศัตรู แข็งแรง แมว แม่ แม่น้ำ และ แสง

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราสิ
แจ้งเพิ่มคำ

 ความคิดเห็นในหัวข้อ "แผ่นดิน"

 คำไวพจน์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

 บทความปักหมุด

 บทความอื่น ๆ จาก "คำไวพจน์"